گیر که خود هر دو باردار مرادند

زین رصدان سپید کار چه خیزد

روز و شب آبستن و تو بسته امید

کز رحم این دو باردار چه خیزد

چون فکنند از شکم ز بار چه خیزد

بر سر بازار دهر خاک چه بیزی

حاصل ازین خاک جز غبارچه خیزد