دیدم صف ملائکه چرخ نوحه گر

موی سپید دهر به عنبر خضاب شد

بی دست ارغنون زن گردون به رنگ و شکل

شب موی گشت و ماه کمانچه رباب شد

چندان که آن خطیب سحر در خطاب شد

گفتم به گوش صبح که این چشم زخم چیست

کاشکال و حال چرخ چنین ناصواب شد