مژده ده ای تاجور که ینصرک الله

صبح کمالش ز حد شام برآمد

دیر زی ای بحر کف که عطسه جودت

چشمه مهر است کز غمام برآمد

فال تو از مصحف دوام برآمد

تا که حسامت قوام ملک عجم شد

آه ز اعدای ناقوام برآمد