باز را چشم بر ندوخته اند

صبر میکن که جز به مردی صبر

زهره را بر جگر ندوخته اند

دیده مگشا که جز برای کمال

گور چشمی که بر تن یوز است

از پی شیر نر ندوخته اند

جوشن عقل داده اند تو را