گور چشمی که بر تن یوز است

زهره را بر جگر ندوخته اند

دیده مگشا که جز برای کمال

باز را چشم بر ندوخته اند

از پی شیر نر ندوخته اند

جوشن عقل داده اند تو را

صدره کام اگر ندوخته اند