تا شب است و ماه نو گوئی که از گوی زمین

از ره کلک و بنان طبع و جنان افشانده اند

داستانی نیست در دست جهان به زین سخن

راستان جان بر سر این داستان افشانده اند

گرد بر گردون ز سیمین صولجان افشانده اند

صولجان و گوی شه باد از دل و پشت عدو

کز کفش بر خلق فیض جاودان افشانده اند