از ره کلک و بنان طبع و جنان افشانده اند

این منم یارب که در بزم چنین اسکندری

چشمه حیوانم از لفظ و لسان افشانده اند

چار جوی و هشت خلدست این که در مدحش مرا

داستانی نیست در دست جهان به زین سخن

راستان جان بر سر این داستان افشانده اند

تا شب است و ماه نو گوئی که از گوی زمین