دریا کشان کوه جگر باده ای به کف

بر رقعه کعبتین همه یکتا برافکند

با مهره ها کنیم قدح ها چو آسمان

آن کعبتین به رقعه مینا برافکند

کز تف به کوه لرزه دریا برافکند

کیخسروانه جام ز خون سیاوشان

گنج فراسیاب به سیما برافکند