کز تف به کوه لرزه دریا برافکند

با مهره ها کنیم قدح ها چو آسمان

آن کعبتین به رقعه مینا برافکند

دریا کشان کوه جگر باده ای به کف

کیخسروانه جام ز خون سیاوشان

گنج فراسیاب به سیما برافکند

عاشق به رغم سبحه زاهد کند صبوح