یک گوش ماهی از همه کس بیش ده مرا

چون دست صبح قرعه صهبا برافکند

ساقی به یاد دار که چون جام می دهی

بحری دهی که کوه غم از جا برافکند

تا بحر سینه، جیفه سودا برافکند

می لعل ده چو ناخنه دیده شفق

تا رنگ صبح ناخن ما را برافکند