تا رنگ صبح ناخن ما را برافکند

یک گوش ماهی از همه کس بیش ده مرا

تا بحر سینه، جیفه سودا برافکند

می لعل ده چو ناخنه دیده شفق

جام و می چو صبح و شفق ده که عکس آن

گل گونه صبح را شفق آسا برافکند

آبستنانه عده توبه مدار بیش