بر چرمه تنگ بندد و هرا برافکند

نوروز برقع از رخ زیبا برافکند

بر گستوان به دلدل شهبا برافکند

سلطان یک سواره گردون به جنگ دی

بابیست و یک و شاق ز سقلاب ترک وار

بر راه دی کمین به مفاجا برافکند

از دلو یوسفی بجهد آفتاب و چشم