زهره ز رشک صاحب انشا برافکند

آن کس که یافت طوبی و طرف ریاض خلد

طرفه بود که چشم به طرفا برافکند

این شعر هر که بشنود از شاعران عصر

کو عنصری که بشنود این شعر آب دار

تا خاک بر دهان مجارا برافکند

چندان بمان که ماه نو آید عیان ز شرق