خوش دمان آن ردی صبح بشویند چو شیر

کآتش دل زده در قبه بالا بینند

نیک لرزانند از موذن تسبیح فلک

اخترانی که چو تسبیح مجزا بینند

کن ردا جامه احرام مسیحا بینند

نه نه مشتاقان از صبح و ز شام آزادند

که دل از هر چه دو رنگی است شکیبا بینند