تا ز من شیر دلان نکته عذرا شنوند

آب هر آهن و سنگ ار بشود نیست عجب

که دم آتش طور از ید بیضا شنوند

شاعران حیض حسد یافته چون خرگوشند

خصم سگ دل ز حسد نالد چون جبهت ماه

نور بی صرفه دهد وه وه عوا شنوند

از سر خامه کنم معجزه انشا، به خدای