که دل از راه گوش می بشود

دلم از راه گوش بیرون شد

بیم آن بد که هوش می بشود

نه به دل بودم این سخن نه به گوش

ای دریغ ای دریغ چندان رفت

کآسمان پر خروش می بشود

تف آه از دلم سرشته به خون