ای دریغ ای دریغ چندان رفت

بیم آن بد که هوش می بشود

نه به دل بودم این سخن نه به گوش

که دل از راه گوش می بشود

کآسمان پر خروش می بشود

تف آه از دلم سرشته به خون

سبحه سوز سروش می بشود