یکی زال آیینه گردان نماید

به صبح آن نقط ها فرو شوید از تن

یتیم دریده گریبان نماید

به روز از پی این دو خاتون بینش

به شام از رگ جان مردم بریدن

ز خون شفق سرخ دامان نماید

تو می خور صبوحی تو را از فلک چه