به شام از رگ جان مردم بریدن

یتیم دریده گریبان نماید

به روز از پی این دو خاتون بینش

یکی زال آیینه گردان نماید

ز خون شفق سرخ دامان نماید

تو می خور صبوحی تو را از فلک چه

که چون غول نیرنگ الوان نماید