گر شما جان ستمکش به گهر بازدهید

ز آتش دل چو رسد دود سوی روزن چشم

از سوی رخنه دل جان به شرر باز دهید

چار طوفان تو از چار گهر بگشایید

چون چراغید همه در ستد و داد حیات

کنچه در شام ستانید سحر بازدهید

آب هر عشوه که در جیب شما ریزد چرخ