چون چراغید همه در ستد و داد حیات

از سوی رخنه دل جان به شرر باز دهید

چار طوفان تو از چار گهر بگشایید

گر شما جان ستمکش به گهر بازدهید

کنچه در شام ستانید سحر بازدهید

آب هر عشوه که در جیب شما ریزد چرخ

آسیاوار هم از دامن تر بازدهید