آب آتش زده چون چاه سقر بگشایید

دانه دانه گهر اشک ببارید چنانک

گره رشته تسبیح ز سر بگشایید

خاک لب تشنه خون است و ز سرچشمه دل

نونو از چشمه خوناب چو گل تو بر تو

روی پرچین شده چون سفره زر بگشایید

سیل خون از جگر آرید سوی باغ دماغ