روی پرچین شده چون سفره زر بگشایید

خاک لب تشنه خون است و ز سرچشمه دل

آب آتش زده چون چاه سقر بگشایید

نونو از چشمه خوناب چو گل تو بر تو

سیل خون از جگر آرید سوی باغ دماغ

ناودان مژه را راه گذر بگشایید

از زبر سیل به زیر اید و سیلاب شما