مادرش بر سر خاک است به خون غرق و ز نطق

سر زرین قلم غالیه خور بگشایید

سرو چون مهر گیا زیر زمین حصن گرفت

در حصنش به سواران ثغر بگشایید

دم فرو بست عجب دارم اگر بگشایید

این همه عجز ز اشکال قدر ممکن نیست

که شما مشکل این غم به هنر بگشایید