دم فرو بست عجب دارم اگر بگشایید

سرو چون مهر گیا زیر زمین حصن گرفت

در حصنش به سواران ثغر بگشایید

مادرش بر سر خاک است به خون غرق و ز نطق

این همه عجز ز اشکال قدر ممکن نیست

که شما مشکل این غم به هنر بگشایید

عقده بابلیان را بتوانید گشاد