گشت ز مل عارضش همچون گل کام کار

چون سه قدح کرد نوش درج گهر برگشاد

قند فشان شد ز لب آن صنم قندهار

بلبل نطقش به ناز غنچه لب کرد باز

گفت مخور غم بیا باده خور از بهر آنک

غم نخورد هر که را هست چو من غم گسار

زین می خوش همچو من نوش کن ای خوش سخن