خاصه که مهر سپهر گوشه خوشه گذاشت

غم نخورد هر که را هست چو من غم گسار

زین می خوش همچو من نوش کن ای خوش سخن

از سر رنج و حزن خیز و برآور دمار

و آتش گردون گرفت پله لیل و نهار

کعب پیاله بگیر قد قنینه بپیچ

گوش چغانه بمال، سینه بربط بخار