مشک است پیل بالا در سنبل ترش

من صید آنکه کعبه جان هاست منظرش

با من به پای پیل کند جنگ عبهرش

صد پیل وار خواهدم از زر خشک از آنک

دل تو سنی کجا کند آن را که طوق وار

در گردن دل است کمند معنبرش

نقد است سرخ رویی دل با هزار درد