دل تو سنی کجا کند آن را که طوق وار

با من به پای پیل کند جنگ عبهرش

صد پیل وار خواهدم از زر خشک از آنک

مشک است پیل بالا در سنبل ترش

در گردن دل است کمند معنبرش

نقد است سرخ رویی دل با هزار درد

از تنگی کمند، نه از وجه دیگرش