از تنگی کمند، نه از وجه دیگرش

دل تو سنی کجا کند آن را که طوق وار

در گردن دل است کمند معنبرش

نقد است سرخ رویی دل با هزار درد

خاقانی است هندوی آن هندوانه زلف

وان زنگیانه خال سیاه مدورش

چون موی زنگیش سیه و کوته است روز