بل هندوی است بر همن آتش گرفته سر

کز خوان عید نیست غذای مقررش

چون شاه هند پیش و پسش ده غلام ترک

از فر عید گه می و گه شکر افسرش

چون آب عید نامه زردشتی از برش

گوئی بهای باده عیدی است افتاب

ز آن رفت در ترازو و سختند چون زرش