چو طبع محرور از فعل داروی زراق

ایا شهان زمانه عیال شفقت تو

به حال من نظری کن به دیده اشفاق

که خیره شد دلم از جور کنبد ازرق

جهان موافق مهر تو است مگذارش

که کینه ورزد با چون منی ز روی نفاق

به حسب طاقت خود طوق دار مدح توام