میلی بهر بها بخر و در دو دیده کش

کان چرب آخورش به ازین سبز جای خاک

نحلی، جعل نه ای، سوی بستان قدس شو

طیری نه عنکبوت، مشو کدخدای خاک

باری نبینی این گهر بی بهای خاک

خاصه که بر دریغ خراسان سیاه گشت

خورشید زیر سایه ظلمت فزای خاک