باری نبینی این گهر بی بهای خاک

نحلی، جعل نه ای، سوی بستان قدس شو

طیری نه عنکبوت، مشو کدخدای خاک

میلی بهر بها بخر و در دو دیده کش

خاصه که بر دریغ خراسان سیاه گشت

خورشید زیر سایه ظلمت فزای خاک

گفتی پی محمد یحیی به ماتم اند