می گوید از دهان ملایک صلای خاک

ای خاک بر سر فلک آخر چرا نگفت

کاین چشمه حیات مسازید جای خاک

جبریل بر موافقت آن دهان پاک

تب لرزه یافت پیکر خاک از فراق او

هم مرقد مقدس او شد شفای خاک

با عطرهای روضه پاکش عجب مدار