کاین چشمه حیات مسازید جای خاک

دید آسمان که در دهنش خاک می کنند

واگه نبد که نیست دهانش سزای خاک

ای خاک بر سر فلک آخر چرا نگفت

جبریل بر موافقت آن دهان پاک

می گوید از دهان ملایک صلای خاک

تب لرزه یافت پیکر خاک از فراق او