زو به نواله ای دهن ناشتای خاک

با عطرهای روضه پاکش عجب مدار

گر طوبی بهشت برآرد گیای خاک

سوگند هم به خاک شریفش که خورده نیست

در ملت محمد مرسل نداشت کس

فاضل تر از محمد یحیی فنای خاک

آن کرد روز تهلکه دندان نثار سنگ