زرین ترنج فلکه این نیل گون خیام

بر تربتش که تبت و چین شد چو بگذری

از بوی نافه عطسه مشکین زند مشام

چون سیب نخل بند بریزد به سوک او

ز انفاس عمده الدین در شرق و غرب بود

با امت استقامت و با ملت انتظام

ملت چو عقد نظمه الصدر فانتظم