رنگی ز حیات جان مبینام

دل زنده شدی به بوی بویت

کان بوی ز دل نهان مبینام

بی بوی تو کاشنای جان است

تا جان گرو دمی است با جان

جز داو غمت روان مبینام

بر دیده خویش چون کبوتر