جز داو غمت روان مبینام

بی بوی تو کاشنای جان است

رنگی ز حیات جان مبینام

تا جان گرو دمی است با جان

بر دیده خویش چون کبوتر

جز نام تو جاودان مبینام

بی سرو قد تو جعد شمشاد