به یزدان گراید همی جان من

که بیدار بگشاد پیش رمه

بدارنده یزدان گیهان خدیو

که من دورم از راه و فرمان دیو

که آن دیدم از رنج درمان من

بدید آن جهان را دل روشنم

خرد شد ز بدهای او جوشنم