به طبع آهن بینم صفات مردم را

که داد دانش و دین گر نداد دینارم

ز خلق گوشه گرفتم که تا همی ساید

کلاه گوشه همت به چرخ دوارم

از آن گریزان از هر کسی پری وارم

بدانکه چون الف وصل باشم از خواری

که نام نبود و بینند خلق دیدارم