که نام نبود و بینند خلق دیدارم

به طبع آهن بینم صفات مردم را

از آن گریزان از هر کسی پری وارم

بدانکه چون الف وصل باشم از خواری

اگر بدانی سیمرغ را همی مانم

که من نهانم و پیداست نام و اخبارم

بدان که نیست کفم چون دهان گل پر زر