اگر بدانی سیمرغ را همی مانم

از آن گریزان از هر کسی پری وارم

بدانکه چون الف وصل باشم از خواری

که نام نبود و بینند خلق دیدارم

که من نهانم و پیداست نام و اخبارم

بدان که نیست کفم چون دهان گل پر زر

به دست طعنه چرا که هر خسی نهد خارم