طوق غم تو دارم بر طاق از آن نهم دل

ای باغ جان که به ز لبت نوبری ندارم

یاد لبت خورم می سر دیگری ندارم

کز طوق تو برون سر در چنبری ندارم

عید منی و شادی می بینم از هلالت

دیوانه ام که جز تو مه پیکری ندارم