دیوانه ام که جز تو مه پیکری ندارم

طوق غم تو دارم بر طاق از آن نهم دل

کز طوق تو برون سر در چنبری ندارم

عید منی و شادی می بینم از هلالت

عشق از سرم درآمد وز پای من برون شد

زان است کز غم تو پا و سری ندارم

خاقانیم به جان بند در ششدر فراقت