عشق از سرم درآمد وز پای من برون شد

کز طوق تو برون سر در چنبری ندارم

عید منی و شادی می بینم از هلالت

دیوانه ام که جز تو مه پیکری ندارم

زان است کز غم تو پا و سری ندارم

خاقانیم به جان بند در ششدر فراقت

مهره کجا نهم که گشاد دری ندارم