کافلاک را به گنبده نستری ندارم

ملک عقیم گشته ز آل یزید گفتا

کز نفس دین طراز تو به حیدری ندارم

گرزش چو لاله بر درد البرز را و گوید

رایات او چو دید نقیب بهشت گفتا

زین راست تر به باغ بقا عرعری ندارم

شمشیر اوست شاه ظفر ز آن به چرخ گوید