غوغا به هفت قلعه مینا برآورم

بر کوه چون لعاب گوزن اوفتد به صبح

هویی گوزن وار به صحرا برآورم

از اشک خون پیاده و از دم کنم سوار

خود بی نیازم از حشر اشک و فوج آه

کان آتشم که یک تنه غوغا برآورم

اسفندیار این دژ روئین منم به شرط