آه از شکستگی سر و پا برآورم

دارا و داور اوست جهان را، من از جهان

فریاد پیش داور دارا برآورم

ز اصحاب خویش چون سگ کهف اندر آن حرم

دندانم ار به سنگ غرامت شکسته اند

وقت ثنای خواجه ثنایا برآورم

سوگند خورد مادر طبعم که در ثناش